O Parafii

Przesłanie Matki Bożej Fatimskiej jest stale obecne w życiu naszej parafii. Nawiązuje do niego również wystrój ołtarza głównego, przypominający o objawieniach fatimskich i wezwaniu Maryi do modlitwy, nawrócenia i pokuty.

Nabożeństwa fatimskie w parafii w Słupnie odbywają się każdego 13. dnia miesiąca, od maja do października, o godz. 19.00. Wspólnie modlimy się na różańcu, odpowiadając na wezwanie Matki Bożej przekazane podczas objawień w Fatimie.

Bł. Bronisław Markiewicz – patron naszej parafii

Bł. ks. Bronisław Markiewicz urodził się w 1842 roku w Pruchniku koło Jarosławia, w pobożnej, katolickiej rodzinie. Jako nastolatek przeżył jednak głęboki kryzys i utracił wiarę. Szukając odpowiedzi, pewnego wieczoru modlił się: „Boże! Jeżeli jesteś, pozwól mi siebie poznać!”. To doświadczenie stało się punktem zwrotnym w jego życiu.

W 1863 roku wstąpił do seminarium duchownego w Przemyślu, a cztery lata później przyjął święcenia kapłańskie. Posługiwał m.in. w Harcie i katedrze przemyskiej, dając się poznać jako gorliwy kapłan, społecznik i człowiek szczególnie wrażliwy na potrzeby innych. Kontynuował studia na uniwersytetach we Lwowie i Krakowie, był proboszczem, a od 1882 roku wykładał teologię pastoralną w seminarium duchownym w Przemyślu.

Z czasem odkrył w sobie powołanie do życia zakonnego. W 1885 roku wyjechał do Włoch, gdzie spotkał św. Jana Bosko i wstąpił do zgromadzenia salezjanów. Pogarszający się stan zdrowia zmusił go jednak do powrotu do Polski.

W 1892 roku został proboszczem w Miejscu Piastowym koło Krosna. Widząc biedę oraz zaniedbanie dzieci i młodzieży, zaczął organizować dla nich zakłady wychowawcze. Chciał zapewnić młodym ludziom nie tylko schronienie i wykształcenie, lecz także wychowanie oparte na wierze, pracy i odpowiedzialności. Z jego pomocy korzystały setki dzieci.

W 1897 roku ks. Bronisław Markiewicz rozpoczął dzieło, z którego wyrosły dwa zgromadzenia zakonne oddane pod opiekę św. Michała Archanioła. Swoją działalność opierał na duchowości św. Jana Bosko oraz zasadach wyrażonych później w michalickim zawołaniu „Powściągliwość i Praca”. Pomimo licznych trudności nie przestawał ufać Bożej Opatrzności.

Bł. Bronisław Markiewicz zmarł 29 stycznia 1912 roku w Miejscu Piastowym. Założone przez niego zgromadzenia zostały zatwierdzone przez Kościół już po jego śmierci: Zgromadzenie Świętego Michała Archanioła (michalici) w 1921 roku, a Zgromadzenie Sióstr Świętego Michała Archanioła (michalitki) w 1928 roku.

19 czerwca 2005 roku w Warszawie ks. Bronisław Markiewicz został ogłoszony błogosławionym. Beatyfikacja odbyła się za pontyfikatu papieża Benedykta XVI.

Bł. Bronisław Markiewicz jest, obok Matki Bożej Fatimskiej, patronem parafii w Słupnie, którą prowadzą duchowi synowie jego dzieła – księża michalici.

Zgromadzenie Świętego Michała Archanioła (CSMA, łac. Congregatio Sancti Michaëlis Archangeli) popularnie nazywani michalitami. Jest to wspólnota kapłanów i braci. Zgromadzenie założył bł. ks. Bronisław Markiewicz, który chciał zaszczepić na polski grunt idee św. Jana Bosko. Zakon ma swój początek w 1897 roku, kiedy to ks. Bronisław Markiewicz, prowadzący już wtedy od kilku lat zakład wychowawczy w Miejscu Piastowym, postanawia odłączyć się od zgromadzenia salezjanów i założyć nową rodzinę zakonną. Po jakimś czasie oddaje ją pod opiekę św. Michała Archanioła. Michalici, po bardzo wielu perypetiach, otrzymali zatwierdzenie kościelne w 1921 roku. Biskupem, który jako pierwszy zgodził się na istnienie zakonu w swojej diecezji był książę kardynał Adam Sapieha. Niezwykle trudnym okresem był czas II wojny światowej. Wielu michalitów oddało życie za wiarę, pełniąc mężnie posługę wychowawczą. Zakon cieszy się dwoma męczennikami: bł. Wojciechem Nierychlewskim i bł. Władysławem Błądzińskim. Po wojnie zgromadzenie dzieliło losy Kościoła w Polsce. Współbracia byli szykanowani przez komunistyczny aparat represji, a majątek znacjonalizowano. W związku z tym michalici zostali pozostawieni bez środków do życia – nie prowadzili wówczas duszpasterstwa parafialnego, skupiając się na działalności wychowawczej. Przełomowe okazały lata siedemdziesiąte. Wówczas, dzięki wstawiennictwu Prymasa Tysiąclecia – kard. Stefana Wyszyńskiego, michalici zaczęli być zapraszani do prowadzenia posługi duszpasterskiej w parafiach. Praca w nowych ośrodkach zaowocowała nowymi powołaniami. Ówczesny przełożony generalny – ks. Aleksander Ogrodnik, postanowił otworzyć zgromadzenie na pracę misyjną i zagraniczną. Ta opatrznościowa decyzja sprawiła, że michalici zanieśli charyzmat swojego Założyciela na krańce świata, wypełniając jego duchowy testament. Dzisiaj zakon pracuje w kilkunastu miejscach w Polsce i wielu krajach świata. Działalność zgromadzenia koncentruje się wokół pracy wychowawczej, szczególnie wśród zaniedbanych moralnie dzieci i młodzieży. W duszpasterstwie parafialnym stara się z oddaniem pracować wśród młodego pokolenia, nie zaniedbując przy tym innych grup wiernych. Charyzmat michalitów wyraża się w dwóch hasłach: „Któż jak Bóg!” i „Powściągliwość i Praca”. „Któż jak Bóg!” to zawołanie Św. Michała Archanioła patrona Zgromadzenia. Michalici na jego wzór starają się wyrazić podziw dla Boga i chcą być mu bezgranicznie wierni. W Panu Bogu jest źródło wszelkiej działalności duszpasterskiej. On jest naszym zbawieniem. „Powściągliwość i Praca” – to hasło zaczerpnięte od św. Jana Bosko, ukazuje charyzmat i styl życia michalitów. Powściągliwość kształtuje charaktery i pomaga przezwyciężyć to, co jest złego w życiu chrześcijanina. W parze z powściągliwością idzie praca w potrójnym wymiarze: duchowym, umysłowym i fizycznym. Obecnie przełożonym generalnym zgromadzenia jest ks. Dariusz Wilk. Kuria generalna ma swoją siedzibę w pobliskich Markach-Strudze.